วันอังคารที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2559

เรื่องที่10




ลมเย็นพัดผ่านมาทำให้ใบหญ้าปลิวไหวเบา ... เบา
แม้ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังส่องแสง
แต่ฉันกลับรู้สึกว่า ความรักของเรา มืดมนเหลือเกิน
ใช่ .... รักของเรากำลังจะเป็นไปอย่างนี้
มือที่จับกันไว้ ฉันไม่เคยอยากปล่อยเลย
ฉันรู้ว่าฉันยังต้องการเธอ . .. แค่ไหน
ฉันรู้ ... เธอรู้
แต่มันคงเป็นไปได้ยาก
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ... ไม่เลย
เธอมองหน้าฉัน ...
ฉันมองหน้าเธอ ...
เราต่างมองหน้ากัน
ฉันเข้าใจเธอแล้วล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
ไปเถอะ ...
ฉันเห็นแล้ว ว่าเขาคนนั้นรอเธออยู่




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น